Seni Sevdiğim İçin Özür Dilerim 2

Benden özür dileme, asıl kabahat bende sevgilim;

Yıllardır kilitli tuttuğum o karanlık evde,

Sana penceremi açacak cesareti bulamadığım için.

Güneşin sıcaklığından bile ürküp,

Beni uyandırdığın o şefkatli ellerinden kaçtığım için...

Asıl ben özür dilerim sevgilim senden.

Sen bana dokunmadan, gölgemi sararken bile,

Ben tenimi feda edilmiş bir dünün enkazı saydım.

Bana getirdiğin o taze gökyüzünü,

İçimdeki uçurumun kenarı sandım.

Öyle alışmışım ki kırılmaya, canımın yanmasına;

Beni incitmeden öpen o dudaklarında bile

Kabuk bağlamış acılarımın sızısını aradım.

Tavanıma çivilediğin o parlak yıldızlar,

Zifiri karanlığımı bir kutup yıldızı gibi aydınlattı.

Sen ruhumun en çok üşüyen, en kuytu yerini öptün,

Ben ise sevilmeyi, her defasında ödenecek bir bedel sandım.

Ürkek bir çocuk gibi köşeme çekilişim,

Sana değil, içimdeki o bitmeyen kışaydı...

Ama bil ki sevgilim;

Şimdi o pas tutmuş kilitleri tek tek kırıyorum.

Başkalarının beni hapsettiği o acılı kadını,

Geçmişin o dar, o gölgeli sokaklarında bırakıyorum.

Aynaya her baktığımda, senin bana baktığın o gözlerle;

İçimdeki o mağrur, o güçlü kadını görmeyi öğreniyorum.

Küllerimin altındaki o köz alev aldı, uyandı artık;

Nefesinle harmanlanan o hırçın kor şimdi beni ısıtıyor.

Sana "Neden bekledin?" diye sormayacağım,

Sadece bıraktığın o taze gökyüzünden,

Sana doğru uçarak geliyorum.....

Ne bir hesap sor, ne de gelip geçen baharları say bana...

Kapına geldiğim gün, geçmişin tüm kilitlerini beraber kıralım,

Sadece sarıl bana,

Ve bırak, o sönmüş ateşimiz yeniden yansın.

Beraber eritelim o buz tutan kışımızı birlikte,

Ve beni sevdiğin için özür diletmeyecek kadar çok seveceğim seni;

Bekle beni sevgilim,

Kendi içimden sana dönüyorum...

Asıl kabahat benim,

Ben senden özür diliyorum.....