Ay Işığında Yemin

Tüm şehrin ışıklarını söndürdüm bu gece,

Sadece ay aydınlatacak her yeri,

Çıt çıkmayacak şehirden, sadece sen ve ben,

Bir de o şarkıyı çalan bir keman sesi...

Zaman duracak bu gece, zaman uyuyacak,

Ay, biz git diyene kadar gitmeyecek evine.

Çıt çıkarmayacak, dinleyecek tüm şehir bizi,

Kemancı çalacak tüm bildiği şarkıları,

Kopana kadar kemanının telleri...

Dayanacak mı bilmem gözlerin, gözlerime bakmaya,

Ayın ışığı altında bir başka parlarmış,

Gerçek aşk ile bakan gözler.

Ve duyulurmuş, fısıldasan bile sevda kokan sözler ,

Duyulurmuş sevgililerin kalp atışları tek tek ,

Şimdi bakışsın birbirine, hiç kırpmadan,

Ay ışığında parlayan bu gözlerimiz.

Dudaklarımızdan dökülsün aşk dolu bildiğimiz bütün sözler.....

Ay ışığında edilirmiş en büyük aşk yeminleri ,

Şimdi koy o elini ,o kalbinin üzerine,

Yemin et , gözlerime bakarak ,

Kutsal bir kitaba el basar gibi ,

Ya yaşanacak bu aşk ,iliklerimize kadar ,

Bu gözler hep aşk dolu bakacak bir birine,

Ya da yanacak şehir bütün ışıkları tek tek,

Ve uyanacak şehir uykusundan ,

Ya bitecek bu ışıltılı rüya ,

Ya da gidecek herkes ,

Kemancı ile Ay gibi evlerine...