Doksan Dokuz Mühür 8

Boztepe'den seyrederken görünmez ki fındık kurdu,

Altın dereyken sezdin mi hiç içi neden boş Ordu?

Yedi kale mühür vurmuş, geçit vermez bir seciye,

Yerden mi bitti Ceyhan ki taştı taşar Osmaniye.

Bulut çökmüş Kaçkar'ına, her yamaç dik; çık düze,

Çayın demi neden acı, kim soğuttu seni Rize?

Yüzüstü çok sürünenin akıbeti hep mi parya?

Çark dönsün, hâlâ ruhunun kaldığı yerde Sakarya!

Bandırma'dan çıkan o ruh, hangi kıyında bir dilhun,

"Güneşin doğduğu şehir" batıya mı dönük Samsun?

Karani ile İbrahim Hakkı’ya olmuşken yurt,

Vefa Makamından gelen bugün niye suskun Siirt?

Üç tarafın deniz, gönlün hep mahpus, atılırken top,

Kalen mi çöktü veyahut burnun mu sızlıyor Sinop.

Cumhuriyet harcındaki taşın bize kaldı miras,

Çifte Minare’nden sadık Âşıklar yetiştir Sivas.

Göbeklitepe’den alıp ’sabır’ la yazdın ya sayfa,

Neden Eyyub neden Halil İbrahim sende de Urfa.

Devam edecek....

Mesut Tütüncüler/DENİZLİ