Bahane

Zamansız gel, vur kapıma;

kapı zaten sana kilitli değil.

Evi toplamam, yatağı düzeltmem;

gördüğün her dağınıklık,

seni beklerken biriktirdiğim vakit.

Bir bahane yeter, doğru olması gerekmez:

ayakkabılarını unut yeter ki,

adımların bir sebebe muhtaç kalmasın.

Saçından birkaç tel düşsün göğsüme,

uyuya kal, sesin yastığa sinsin;

nefesin bu odanın tek saati olsun.

Alarmı sen kur,

vakit artık ellerinde.

Beni uykusuz bırak sabaha kadar,

gözlerim şişsin ama,

bugün gel, yeter.