Aşkın Voynich'i
Sanki Voynich’ten kopmuş
mühürlü bir çağsın;
hangi dilin susuşu
sinmiş tenine?
Bir harf başlıyor sende,
bir harf susuyor.
Anlam,
daha doğmadan
kendi mezarına gömülüyor.
Seni okudukça
dilimde eski bir ses çoğalıyor;
söylesem bozulacak,
sussam çoğalacak.
Belki bir coğrafya değilsin,
belki hiçbir çağın değil;
yeryüzünün henüz
adını koyamadığı
o ilk kelimesin.
Ve ben,
seni anlamaya değil,
sende kaybolmaya
çalışıyorum.
Aşkın Voynich'i başlıklı yazı Musaniyazerdem tarafından
03.10.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.