Mecnun Gönül

Hani gözüm aşık idin bir zaman, 

Davasız, dalgasız durgunsun gönlüm...

 Ey şair ruhlu yar, ey kemter güman, 

Aruzsuz, vezinsiz dargınsın gönlüm...

Gür sesli saz idin sırma tellice, 

Bir türkü söylerdin şöyle dillice.. 

Buğulu gözlerin ıslak millice, Leylasız, 

Mecnunsuz kırgınsın gönlüm..

Yunus idin Tabtuk kapılarında; 

Yusuf idin aşkın tapularında; 

Poyraz eser idin yapılarında; 

Ahdsız, amansızca sürgünsün gönlüm...

Karacoğlan idin Veysele koşan; 

Köroğlu olurdun çamlıbel aşan; 

Bu sen misin miskin, miskin dolaşan; 

Hırkasız, himmetsiz gerginsin gönlüm..

Gülistanda güldün yaprak açardın, 

Arı gibi çiçek çiçek uçardın, 

Eyüb’un misali düşkün naçarsın, 

Devasız, dermansız vurgunsun gönlüm...

Aşık isen hakka susamazsın sen 

Aşk elinden uzak kaçamazsın sen 

Kırıp dertli sazın atamazsın sen 

Usulsüz, uslüpsüz yorgunsun gönlüm...

Çağlarim der: çağlamadan akılmaz 

Akmayan pınarın suyu tadılmaz

Kader deyip yan gelip de yatılmaz 

Boransız, bulutsuz kurgunsun gönlüm.

Kimi zaman Mecnun çöle düşerdi, 

Leyla'nın çeşmesi serin pişeardi, 

Hicranın ateşi bağrı deşerdi, 

Yarsız, yoldaşsız yorgunsun gönlüm...

Gülizar bağında bülbül var idi, 

Aşkın pazarında kâr-u zar idi, 

Sinende saklı bir ah-ı zar idi, 

Hissiz, heyecansız yandın gönlüm...

Bülbül figan eder gülün dalında, 

Aşık olan kalmaz dünya malında, 

Kaldın mı elemin çetin elinde, 

Düşünceli, mahzun dalgınsın gönlüm...

Dağlar başı duman, boran olunca, 

Gönül mülkü viran, harap solunca, 

Gözyaşları sel olup da dolunca, 

Çaresiz, kimsesiz yandın gönlüm...

Ervah-ı ezelden yazılmış yazı, 

Kimsesiz kalmanın budur niyazı, 

Çekilmez bu kışın bitmez ayazı, 

Yalnız, bîçare şaşkınsın gönlüm...

Bülbüller öterken güller dalında, 

Kimse kalmaz yalan dünya malında, 

Bir garip yolcusun gurbet yolunda, 

Yolsuz, mecrasız yorgunsun gönlüm...

Gönül dağlarında kar boran oldu, 

Bahçeler kurudu, yeşiller soldu, 

Aşkın badesini kimler ne buldu, 

Sevdasız, ümidsiz biçaresin gönlüm...

Redferim der: bu dert beni bitirdi, 

Ayrılık zevali ömrüm yitirdi, 

Kervanım menzile erdi yetirdi, 

Ahitsiz, amansız mecnunsun gönlüm...

redfer