Ne Varsa

Koşular,

Varışlar hep aynı noktaya.

On beşinde, kırk beşinde,

Ellisinde…

Ne varsa deminde; basmakalıp!

Dizginsiz

Sevinçler, kederler tıpatıp aynı.

Şarkılar, türküler tek tip.

O, bu, şu

"Kanlı canlı" 

Bir kişi,

İki kişi,

Üç kişi…

Onlar, bunlar, şunlar,

Hırpani yekdiğeriyle,

Güle oynaya, topluca yalnızlaşırlar.

Vahim ki ne vahim!

İsimsiz,

İnkişafsız,

Yüzüstü girift

Osuna busuna şusuna bakmaz oldu insan 

Şekil şemaili tarla faresi.

Hayati OKUR