Türkiye Azerbaycan

Türkiye Azerbaycan

​Ey tozuyla cihanı titreten tarihin en kadim sayfaları, dinleyin!

Bir deli şair çıktı yine dağların ardına; ne zapt edilebilir aklı, ne sükûnet bulur yüreği. Kalemini akide şekerine değil, Aras'ın deli coşkusuna ve Ağrı’nın karlı zirvesine batırdı. Al bayrak ile üç renkli al-gök-yeşil bayrağın rüzgârda birbirine karıştığı o kutsal türküyü çağırmaya geldi.

​Bizi bir elmanın yarısı sanmayın,

Biz koskoca bir kâinatın aynı atan damarıyız!

Biri anadır, ak saçlı, Türkiye'm de Türkiye'm...

Biri baladır, sürmeli gözlü, can Azerbaycan'ım!

Tarih yazmaz bu sevdayı, fermanlar aciz kalır,

Çünkü bizim gayrımız yoktur, ikimizden bir "Biz" olur.

​Ankara’nın taşına kurban olayım derken,

Bakü’nün sevdasıyla çarpar bu yürekli millet.

Aynı tufandan süzüldük, aynı ocağın külüyüz,

Biz ayrılmayız diyenin karşısında deliyiz, deryayız, hilaliyiz!

Gözümüzün feri Aras’tır, göğsümüzün direği Toros,

Bu sevda masal değil, bu sevda hakikatin kendisidir, mukaddes bir namustur!

​Bir yanda Hocalı’nın kanı damlar tarihin alnına,

Yüreğimiz dağlanır, sızlar içimizin en derin yeri.

Anadolu’dan bir ses yükselir "Kardeş!" diye,

Can dayanmaz bu acıya, demir erir, dağ erir.

"Kardeşinin yarası benim de yaramdır" der de

Mehmetçik, gözünü kırpmadan yürür ölüme,

Çünkü bizim kökümüz bir, canımız bir, cânânımız bir.

​Bakü’de bayrak dalgalanır, Ankara’da göğsümüz kabarır,

Şuşa’nın dağlarında bülbül öter, Erzurum barda kalkar.

Bir "tek millet" yazılmıştır gökkubbeye nurlu harflerle,

Ne top siler bu yazıyı, ne kalleş rüzgârlar söndürür!

Biz ne zaman düşsek öteki ayağa kalkar,

Biz ne zaman ağlasak öteki gülmez, kahrolur.

​Bana diyorlar ki: "Şair, bu ne coşku, bu ne öfke?"

Deliyim ya! Aklım başımda değil, sizin bu yalan dünyanıza sığmam ben!

Benim aklım Bakü'nün neftinde, Konya'nın sevgisinde,

Benim öfkem bu kardeşliği boğmak isteyenlerin oyununa bedeldir!

İki devletiz lakin bir ruhtur bizim adımız,

Yediden yetmişe coşan bir ulu okyanusuz.

​Gök gürlese Anzer’den, Karabağ’da şimşek çakar,

Bir kurşun atılsa buraya, öbür tarafta yürek yanar.

Bizim sevdamız ne kitaba sığar ne deftere,

Bizim sevdamız mühürlenmiştir toprağın yedi kat dibine!

Yıkılsın cihan, kopsun kıyamet,

Bozulmaz bu yemin, bozulmaz bu ebedi sadakat!

​Ey oğul, ey torun, ey benden sonra gelecek olan!

Unutma bu toprakların altındaki yatanı,

Biri Nuru Paşa’dır, kanını vermiştir bu toprağa,

Biri Mübariz’dir, destan yazmıştır o can dağa.

Biz bir milletin iki yüreğiyiz, bunu böyle bilesiniz,

Cihan yıkılsa üstümüze, biz yine bir oluruz.

​Al bayrağın gölgesinde üç renkli şafak söker,

Deli şair yazar da yazar, nefesi tükenene kadar:

Ne Türkiye’siz Azerbaycan nefes alabilir,

Ne de Azerbaycan’sız Türkiye'nin boynu bükük kalır!

İki can, tek beden; iki yürek, bir vatan...

Kıyamete dek bu böyle yazıldı, böyle kalacak!

​Şair burada kalemini kırar, kâğıdı bağrına basar; çünkü bu sevda söze sığmaz, sadece yaşanır.

​Çünkü iki bayrak yan yana

Sonsuz gökyüzünde daima dalgalanacak