Duncuklarımın Arasında

Her sabah yürüdüğün yollarda,

Dünden kalan gözyaşım vardır.

Bilmeden ayağına tuzu bulaşır,

Bir anlık yüzümün izini hatırlatır.

Tenimin kokusu sinmiştir belki,

Sokak taşının tozlu yüzeyine.

Rüzgâr esince içine doldurur,

Parkeler görüntümü yansıtır.

Bir kaplumbağa geçer önünden,

Kabuğunu okşayan elim vardır.

Bir kuş uçar, süzülerek göklere,

Gagasının ucunda kalemimi taşır.

Bulutlar nakış nakış dize olur,

Yağmur yağar, saçlarında akışır.

Mısra mısra şiir olur, dökülür,

İnce uzun kirpiklerine yapışır.

Her nereye gidersem gideyim,

Seni yüreğimin kucağında taşırım.

Uzun uzun dalarım hayaline,

Duncuklarımın arasında kalırım.

Hamiye GÜL