Dolandıkça

yersiz yurtsuz rüzgarlar

dolandıkça başımda

tutup yelelerinden

dağ, tepe uçasım var

nefesler miski amber kokmuyor

çoktan eskidi yorgunluk

girilmeyen yer gidilmeyen yol

kalmadı anlamı hikayelerin

’’ah’’ deyip şu dört duvarı

temelinden yıkasım var

ay pencereden bakmıyor

kaos, feryat, figan

uyku uyanık arası mahmur

koynunda resimleri ile boy boy

bilinmez haberciler var

yangın fitilleri yakmıyor

gece uzun kalem suskun

çare ararken tükendi şule

şehrin ışıkları yanarken birer birer

şahı merhamet kucağına gömülesim var

sırr, içimde akmıyor