Senolarak

Hüznü çoğullamaktır seni sevmek,

Köktenbüyü sevdayla sarılarak toprağa

Üşüyorum sensizliğin keskin, buzcıl ayazında

Saçlarından dökülen esmergeceyi ört üstüme

Adımlarını ezberlediğim gizli saklambaçlarda

Yüzgöçü kalabalığın içinde arıyorum seni

Gözyaşlarından damıttığım tuzlusevda,

Okyanus gibi kabarıyor içimde

Sadece ikimizin anladığı kuşkanadı lisanı

Sana karışıp yok olmanın tarifsiz hiçliği

Seninle fırtınayı kucaklamak var şimdi

Yüzümde kışbırakan rüzgarı esip dururken

Kar tanesi gibi eriyorum avuçlarında

Saatvuran sessizlik çöküyor odaya

Seninle bir ömrü baştan hecelemek var şimdi,

Her satırda, her mısrada sadece senolarak