Akortsuz Bir Kalbin Do'su

Do, gözlerin. 

Re, elinin elime değdiği an. 

Mi, adımı ağzında yuvarlayışın. 

Fa, gülünce yanağında açılan o küçük dünya. 

Sol, sesinin içimde bulduğu ev. 

La, sana biraz daha yaklaşmak. 

Si, dudaklarının kıyısında unuttuğum bütün cümleler.

Ve yeniden Do.

Çünkü aşk, sevgilim, 

yedi notanın arasında kaybolmak değil;

bütün yolları dolaşıp 

aynı sese geri dönmekmiş.

Sen piyanonun başında değilsin, 

ben de bir şarkı değilim belki. 

Ama parmakların elime değdiğinde

içimde yıllardır akordu bozuk duran

bir şey, ilk kez doğru tınlıyor.

Seni sevmek, 

dünyaya yeni bir nota eklemek değil;

dünyanın başından beri çaldığı şarkıda

kimsenin duymadığı yeri 

seninle birlikte duymak.