En Çok Neye Üzülür İnsan

En Çok Neye Üzülür İnsan?

En çok neye üzülür insan?

Dost ihanetine mi?

Aşk ihanetine mi?

Özgürlüğünü kaybetmek nasıldır peki?

İnançlarını kaybetmek nasıldır? 

Sevdiklerini toprağa vermek mi ya da?

Ah işte, ah! 

Her insan,

Kendisini en çok üzen şeye, 

En çok üzülür tabii…

Cevap basit, üzülmek basit değil.

Üzülmek ağır, misal on ton.

Sırtında on ton…

Bir de “yaşamak” var üstelik,

Sabah oluyor, kalkman gerekiyor.

Dünya dönüyor halen, 

Ama senin içindeki bir şey, bir şeyler… 

Hâlâ -o gün- ölmüş oluyor.

Sen yaşıyorken… 

İnsan bazen ağlayamaz bile… 

Gözyaşı dediğin nedir ki?

Bir musluğun akması gibi mi? 

Öyle mi ki? 

Aslında… 

Asıl ve asıl ve asil mesele; 

İçindeki denizin çekilmesi gibi sanki… 

Ve kimse sormaz insana, 

Bu büyük ve ağır yükü nereye bırakacağını… 

Herkes bir şeyler anlatır anlatır… 

Kimse oturup dinlemez, 

-İnsanın sustuğu yeri.-

Sustuğu kaldığı… 

Konuşamadığı… 

Dinlese de dinlemez. 

Anlasa da anlayamaz… 

Zaten imkansızdır ki anlatması… 

Çünkü bazı acılar, 

Anlatıldıkça da hafiflemez…

Bazı yaralar kabuk bağlamaz,

Bazı insanlar gider de… 

yoklukları bir türlü gitmez.

Sonra… 

Bazı hançerler, sırtından ayrılır da… 

İzleri seninle kalır ya… 

++İnsan en çok neye üzülürmüş peki şair? 

Cevabın nedir? 

—

Belki de…

Bunca şeye rağmen…

Halen ve halen… 

“İnsan” kalmaya çalışırken… 

O bir şeylerin, o anlamsız… 

O saçmalıkların… 

O hiç mi hiç hak etmediğimiz kötü şeylerin… 

…

“İnsanlığımızdan bir bir şey… 

İnsanlığımızdan bir bir şeyler 

eksiltmesine üzülür.” …derim ben..

Bence insan en çok buna üzülür işte! 

19 Ekim 2026 / 17.30 

İstanbul Anadolu Yakası - Üsküdar