Kocaman Şiir
KOCAMAN ŞİİR
Bir bir şeyler ölüyor içimizden içimizde…
biz hâlâ adına “yaşamak” diyoruz;
Zaman, kendi cenazesini kendi taşıyor da
biz hâlâ yarına yalın ayak yürüyoruz.
Şimdi seninle biraz daha inelim derine…
Belki de hiçbir şey yerinde durmuyordur;
Ne deniz aynı deniz, ne insan aynı insan…
Ne gemi aynı gemi, ne uçak aynı uçak…
Ne dünya aynı dünya, ne can aynı can…
Ne fikir aynı fikir, ne his aynı his…
Ve kim bilir,
Kaç gemi -batmadan önce- “kıyıya” küsmüştür?
Yeryüzü duruyor ya da durmuyor,
Ama Dünya hep dönüyor dönüyor;
Ama bazı bazı şeyler hiç değişmiyor.
Birileri hep geçmişi sırtında taşıyor,
Birileri geleceği cebinde çürütüyor.
Biz ise, biz…
İki zamanın arasında sıkışmış birer virgül misali,
Nefes almayı unutmuş cümleler gibiyiz.
Çünkü devinmek,
Her zaman ilerlemek değildir.
Bazen
aynı
yaranın
etrafında dönüp dönüp durmaktır.
Dönüp dönüp duramamaktır aynı zamanda…
Bazen bir adım ileri gitmek:
Üç ömür geri düşmektir, ne yazık.
Bir adım
ilerime
bir göz attım bir zamanlar…
Göremedim bir şeyler…
Üç değil;
beş, on, on beş, yirmi ömür geri düşmeler sonrası…
Tekrardan fark ettim bir bir şeyler…
Meğer yanılmışım…
Suçlu ya da suçsuz değilmişiz biz.
Maktul ya da zanlı değilmişiz biz.
Mağdur ya da her neyse ondan değilmişiz biz.
Bir şeyler yanlışsa da,
gölgesinde kalır sevdama yapılan tüm yanlışların.
Ve gayrı ben, alkışlar alkışlar dururum sizleri.
Çünki ve çünki…
“Tebrikler müsebbiiiiiipler, tebrikler!
Kocaman kalpli,
Kocaman ruhlu,
Kocaman akıllı,
Kocaman hisli,
Kocaman yetenekli,
Kocaman şiirli,
Kocaman kocaman bir adam olmam,
Müsebbiiiiiipleri… “tebrikler!”
Ve belki teşekkürler…
Sizi gidi sizi “müsebbiiiiiipler”!
20 Kasım 2026
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yorum yazmak için giriş yapın.
Edebiyat ve Kültür Platformu