Aşksınaması

​Seninle başlar gökyüzülenmek sancısı

Cebimde kırık dökük kuşhavaları

Bir bakıyorsun, saatler akşamı vurmuş

Ben sokağıma seni yağdırıyorum

"Sözcükten" diyorum buna, biraz hecesel

seni hecelerken dilim sürçüyor aşka,

Sözdizimim bozuluyor, devrikleşiyorum sana

​Aşk, diyorum, bir tür "kendini kaybetme" sanatı,

Senin içinde kaybolup, beni bulma çabası;

şiir değil, başlı başına nefes-alımı

Nasıl da çoğaltıyoruz iki kişilik susmaları

​Zamanı gömlek gibi ters yüz ediyoruz

Dün yarına düğmeli, bugün yakasız kalmış

Seninle "şimdilemek" en güzel icadımız,

Köstekli saatleri kırmak aşkın şanındandır

"Seni seviyorum" derken göç mevsimi başlıyor

Yoksulluğumu yüzüne seriyorum,

Ayrılık sökülmesin diye, ilmek ilmek "biz"liyorum

Gözlerine banıyorum en taze umutları

Pencereden sarkıp bağırıyor çocukluğum:

Bana "kimsin?" deseler, "onun baktığı yerim" derim

Gözbebeklerinde kendimi "seyretme" iptilası

“Bu kadın, baştan aşağı aşksınaması!”