Ayazyarası

Sımsıcak bir ayazyarasıdır yokluğun,

Üşümemek için hayaline sarındığım

Nefesinin buğusu camlarda harfgöçü,

Parmak uçlarımla durmadan adını kazıdığım

Yüzünün çizgisi aynalarda sırsızıntısı,

Kendime baktıkça hep seni anımsadığım

Yüreğime saplanan dipsiz suskuprangası,

Kirpiklerimde asılı duran son bakışkırığı

Günışığına küsmüş sabahtutulması

Gözlerimi her açtığımda yüzüme vuran

İçimde kök salan derin ayrılıkzehri,

Damarlarımda dolaşıp zamanı durduran

Manasını yitirmiş, boşluğunda asılı

Aklımın köşelerinde hep bir sençağrısı

Saçlarının kokusunu topraktan çalan

Avuçlarımda biriktirdiğim yağmurlar var