Özledim

Mevsimlerden sonbahar tabiatta bir hüzün,

Zor bir aşkın sancısı yaşanmıştı, o güzün.

Silinmez ki bellekten kalbe kazılmış yüzün.

Adını ıslak kuma çizmeyi de özledim.

Geçip giderken zaman uzak kaldım tuşlardan,

Bekledim haber gelir, göçüp gelen kuşlardan.

Andıkça gönül seni kurtulamam yaşlardan,

Aşkımı mısralara yazmayı da özledim.

Huzura muhtaç gönlüm nere gitse sıkılır.

Kaçıp gider herkesten sakin yere tıkılır.

Tükenen umutlarla yaşamaktan bıkılır.

Yarım kalmış mezarı kazmayı da özledim.

Aşk denen bilmeceyi yaşarım yıllar yılı,

Uzak kaldım Selda’dan, tutamadım bir dalı.

Gören dedi: Bu adam’’ ya bir kaçık, ya veli’’.

El ele şu sahili gezmeyi de özledin.

Demlenir Macit yine anılara daldıkça,

Köz tüter yüreğinde yardan uzak kaldıkça,

Derinden bir ah çeker radyo hüzzam çaldıkça,

İsyan edip kadere kızmayı da özledim.

Mehmet Macit

27.10.2026

İzmir /Dikili