Araf

Adını ansam, heceler kana bulanacak

Öyle yasak, öyle helal, öyle sır kâtibi

Alınyazısının silgi-tutmaz sayfasında

İçimde ukde ve zehirli sarmaşık tadı

Nefesimi tutsam, zaman kalbinde duruyor

Öyle kimsesiz, öyle muazzam, öyle uçurum kenarı

Sesinin yağmur-yememiş yokuşlarında

Parmaklarımda kırık cam ve tütün sarısı

Saçlarına dokunsam, mevsimler yer değiştirecek

Öyle kurak, öyle bereketli, öyle sırat köprüsü

Alnının cinayet-işlemez masumiyetinde

Zihnimde barut ve ıslak toprak tadı

Benden öylece gitme, yollar kördüğüm olacak

Şehrin en uzak, en gün-görmez sokağında

İki adım arasındaki en ağır, en demir pranga

İçinden bir avuç kül çıktı, bir de gözyaşı

Gözlerimi açsam kirpiklerimden düşeceksin

Öyle yakın, öyle imkânsız, öyle ecel terinde

Sırlarının dil-varmaz arafında

Boğazımda kördüğüm ve acı badem tadı