Ölüm Karası

bıkmadan tavaf ederken sonsuz aşkı
beyaz gölgeleri bana eşlik ediyor
son tebessümünü yapsa da fani dünyaya
ruhu benimle duaya duruyor
kasırgalar koparsa da yokluğu içimde
gidişi bir yanardağı çökertse de üzerime
ama yine dayanmalıyım bu derde
damlasa da ölüm karası yokluğu gözlerimden
bir avuç toprak mı göstermeyecek yüzünü?
bir beyaz mermer mi alacak o'nu benden?
aynaya her bakışımda o beliriyor
ah bu gözkapaklarım neden ağırlaşıyor?
aşk dolu sabredişler kök salıyor içimde
her şükredişim beni olgunlaştırıyor
artık ağlamak yakarmak boşuna
isyan etsem Rab'bin gider mi hoşuna?
ben onunla aşık oldun her aşk'a
zaten baki kalan ne ki yaradandan başka?