Kucaklar Mıydın Kalp Atışlarımı

Kalbimi uzatsam sana

Kanayan avuçlarımda

Kucaklar mıydın kalp atışlarımı

Sensiz her gece ben

Uykusuz gözlerime yatak yaptım yıldızları

Cevapsız kalıp

Susarmıydın yoksa sen

Gönül tepsimde sunsam

Soluksuz gözyaşlarımı

Ah bir anlayabilsen

Ancak güneş gözlerinde sönerdi

Dipsiz karanlıklarım

Bir görebilseydin

Nasıl da bitimsizdi olmazlarım

Hiç düşünmeden söyle

Alıp yorgun yüreğimi

Yüreğine bastırır mıydın

Ya hüzünlü gözlerini gözlerime

Kimbilir yıkardın belki de

Bir kerecik olsa bile

Sancılarımdan kurduğum kaleleri

Sevgi rengindeki cümlelerinle

Oldururduk olmazları bile

Ben kokan yanlarının

Ruhuma her değişiyle...

O zaman üşüyen yanlızlığımı

Pervasızca sererdim önüne

Sense dudak büker

Gülüp geçerdin belki de

Şimdi serin bir rüzgar  esiyor

Yüreğimi senin yerine sarıyor

Sanki daha da hırçınlaşıyor

Sen kokan ellerimi

Bırakmak istemiyor

Ayrılık, gözyaşı ve hüzün

Senli dünyamda yoktu ki benim

Döndü bugün hepsi sılaya

Asıl vatanlarıymış meğer yüreğim

Gelip her toprağını

Bir bir öptüler  kalbimin

Solduğum buğulu yağmurların akşamında

Sen geldin yine, apansızca aklıma

Ilık, ıpılık bir sancı oturdu şu sol yanıma

Biliyor musun ben,

O sancıyı bile sevdim senden sonra