Sinekler Yalnızlık Ve Umut

Başımda gökler parça parça

Kalbimde nedensiz bir sızı

Sinekler uçuşuyor odamda

Arabalar gelip geçiyor

Dili tutulmuş bugün ağaçların

Ağlayamıyorum sabahları

Yerde insanlar parça parça

Bir yanımda tarih bir yanımda Mevlana…

Gün batıyor sessiz ufuklarda

Sonra sessiz ve karanlık

Öte yandan düşler…

Sabahları ise ölmüş sinekler,

Kaybolmuş bir yalnızlık ve

Hiç tükenmeyen bir umut…

                   12 Eylül 2006