Yağmurdan Sonra

İnsan bir acayip oluyor.

Pencerelerine ışık vuran tren,

Acaba nereye gidiyor.

Herkeste iş, güç…

Ufuklar mavi,

Ağaçlar yeşil…

Uzaktaki çoban, koyunlarının derdinde;

Koyunlar ot derdinde.

Çimenler ıslanmış

Yağmurun kokusu yayılmış;

Her nefeste ciğerlere…

Ben vagonun üzerinde,

Akasya ağacı var bir tane yanımda.

Ömrünü doldurmuş,

Son yeşilliğini de bu yıl vermiş.

Evet,

Yağmurdan sonra;

Aslında hiç ıslak kalmamıştır toprakta.

Herkesin bir sevdiği vardır,

Koyu bulutların arkasında.

Akşam olmuştur bile,

Sevgilerden uzakta;

Yağmurdan sonra…