Melankolik Zamanlar 1

Düşler besledim
Gözlerimi kazıdığım gecenin en zifirinde
Avuçlarımda ölmüş çiçekler…

Avut gözyaşlarımı gölgene düşen korkunun elinde
Sıcak bir gülüş fırlat fezanın derinliklerinden
Sitemlere üryan dokunuşlarla dokun tenime
Dinsin/mi hasret/im her gün hayale pervane gözlerime
Yansın/mı yüreğim ateşine odun olduğum cehenneminde.

Kır şimdi buğzet yarım yamalak anlattığım cümleleri
Kaderine terk et ,herkes gibi bırak tükensin ümitlerimi
Peşi sıra sıraladım, anlatamadığım tüm sözlerimi
Acı biberleri sür dilime yansın tenim
Buğulu düşüncelerimin ardından
Unut gitsin beni

Bak
Karakışlar deliyor şakağım üşüdükçe
Sitemlerimden vuruluyorum sahipsiz kurşuna/
Kurşuna hedef ben oluyorum
Hasretler sarıyorken tüm benliğimi
Izdıraba bir sıfır yenik oynadığım günlerde


Anadan üryan sebeplerimi sakladım beynimde
Gizli kalmış geçmişimin üstüne sır diye
Sır sürdüm sana dair tüm şiirlerin üzerine
Her sır bir ilmektir
Her ilmek de yüreğimde
Kelepçe

Sevdana buhran yaşadığım günlerde


adem efiloğlu / bir garip ademoğlu