Mevsimleri Yaz

Gelme /

Sen mevsimleri hep yaz olan şehrin adamısın

Yaşayamazsın kışlarımda

Üşürsün rüzgârında hüznümün

Buza durur bakışların bakışlarımda

Sevdaları sancılı

Ayrılıkları acı

Dalgaların melodisi yabancı gelir

Sazının telinde yarım kalır türkün

Sus kesilir yıldızlı coşkuların

Sen gelirsen / yazların gelmez peşinden

Çağırma /

Yönü hüzne dönük camların arkasında

Mevsimleri hep yaz dokulu adam

Adının buğusunda ıhlamur kokusu

Seslendikçe gönlümün iklimsiz düşlerine

Sürükleniyor aklım ardın sıra

Yara alıyor sevdalar  / vuslatın densiz gidiş gelişlerinde

Çağıracaksan

Önce sor gönül köşkünün bekçilerine

Gözlerimin tanıdık izleri gözlerinde durur mu hala

Sana bırakmam /

Gözyaşlarımı silmek, yakar ellerini ateşler

Bulaşınca çiy tanesi kirpiğine

Yağmur toplar bulutların

Islanır avuç içlerin, heyelana dönersin

Toprakların sürüklenir çiçeksiz uçurumlara

Duygusu buruk

Rengi yabancı gelir bu hüznün / kucaklayıp sevemezsin

Yeni baştan yazamazsın yazımı

Yüzün düşer ayrılığa, yüzüme bakamazsın

Yorulma /

Henüz duvarlarına ulaşmadan…

Yürüdüğün yollar geri çağırıyor seni

Hedefinde ölümler de var / gelme

Baharın küçük ayakları geçer saçlarından

Yıldızlar kıskanır

Dileklerimi de asmıyorum kaç zamandır

Bu zamanlar, başımın omzunu aradığı zamanlar

Uçurumdan düşerken sinene düştüğüm anlar

Sen benden habersiz /

Sen mevsimi hep yaz olan şehrin adamı

Kaleler yükseliyor her gün / artık seni göremiyorum.