Sen de Sus

/ sen de / SUS

Şımardı başımı dayadığım dağ

Bakmadım doruklarında çiçeklerine / yıktım

Ağdalı cümleler kaldı altında

Çölünde mecnunun cesedini gördüm

Ayaklarımı küçük derelerin sularında buldum

Yaralara aldıran kim!

Her şeyi göze aldım / yürüdüm

Bir taşın yosunu gözlerimi almak istedi

Düşürdüğüm düşlerimi arıyordum / sen saklı

Soyundu fikrim umursamazlığından

Sessizce söylendim

"Gözlerim olmaz, gülüşlerimi al"

Gamzelerimde hüzünleri besledim

Avcı gönderdiler /  vuruldu gözlerim

Sancısı bende, yırtılarak şafak güneşi doğuracak

Birazdan / O vakit

En çok gözlerindeki ışığı sevdim

Ne olduysa…

Işıksızım / yıldızları da bıraktım çığ altında

Uçurum / aslında yanılgılarım

Ben kendimi kandırdım / sen karanlıktın

Güzden bozma bir kış günü / güneş tepede

Kara bulutlarını dikti başıma

Yüreğime bereketinden keder damlattı

Mevsimi saklayacaktım yamaçlarıma

Kılınmadan namazım

Buzuna sardı sarmaladı / baharsızlığına gömdü

İtirazım yok / yine yıkardım dağları

Öfkelendi dağın kibrini bilmez serçe

Dalımdan uçtu gitti bilmediğim şehirlere

Gitme dedim / kalbim yarım

Birkaç kelimeden cümle kuracaktım

Büyü bozulmasın istedim / aklımda bildiğim gibi kal

Sustum

Şimdi varsa bir söyleyeceğin / sen de / SUS