Cazibesiz İstek

                                     CAZİBESİZ İSTEK

              Yine yağmur,yine ruhsal çöküntü. Hangi sel sularıyla sürükleneceğim bilmiyorum.Bu ruh hali beni iyice ihtiyarlatıyor.Sürüklendiğim sel sularının,karışacağım ırmak tarafından kıyısına savrulmak ve orada gençleşmek istiyorum.Hep eskidikçe yenilenmek,kaybolduğum sokakları daraltmak ve sonra sokağın ucunda genişlemek istiyorum.Hakikatten bazen uzak bazense yakın ayrıcalık istiyorum.Kendi gerçeğimi kendim bulmak ve kendim kurmak istiyorum.Bu ruhsal çöküntü büyüsünden kurtulmak istiyorum.İstemediklerimi görmek istemiyorum.Kör olmak istiyorum.Saklanmak istiyorum,kaçmak istiyorum acı veren görselliklerden.Çok olanı değil tek olanı bilmek istiyorum.Çokluk; ne kadar zavallıca ne kadar cahilce bir sürükleniş.Yani bilmiş bilmemişliğin merkezi.Tek olanın,saf olanın,temiz olanın içinde kalmak istiyorum.Vazgeçmek istiyorum.beni çılgınca arzulayan ve arzuladığım hakkında en değerli şeyleri vereceğim zevklerden .Sevmek istiyorum korkularımdan ve sevilmemek duygusundan arınık olarak. Dolaylı olanla değil,doğrudan olanla kalmak istiyorum.Yalnız kalmaktan ,terk edilmekten,dışarıda kalmanın acımasızlığından,anne kucağından uzaklaşmaktan,babamın cesaretini kaybettiğimden dolayı sığınmak  istiyorum;sevgiyle ördüğüm kale duvarlarının izbe köşelerindeki aşk masallarına.Uzaklaşmak istiyorum içinde yaşadığım bu hayattan.Her şeyi gerçekleriyle beraber yeniden yorumlayabilmek İçin.Önceden söylediklerimin dışında kendi mecburiliğimi zorlayarak yeniden dönmek istiyorum terk ettiğim limana.Günahların alacakaranlığında boğulmadan,şefkatin merhametini esirgemeden kurtulmak istiyorum.Hiç olmak istiyorum.Varlığın ortasında sadece hissederek bile olsa şahit olmak istiyorum onun tekliğine. Beni kuşatan ve teslimiyetimin anlamını oluşturan varlığının yanında kendi varlığımı hiçe sayarak.

                                                            Abdurrahman ÖRNEK