Trende

İhtiyar bir çocuk dergi satıyordu

Hangi dergi olduğu zaten okunmuyordu

Midesi belki o anda bozuk paralarla dolmuş

Cepsiz pantolonundan meyve suyu gibi boşalıyordu

Beyaz suratındaki gözlerinin sarısı

Muhtemelen rayların arasından fırlayan

Son büyük demir parayla beraber kaybolmuştu

Saçları buğday gölgesine yaslı

Soluklarının kum parça buğusuna

Kendi kahramanlarının resmini çizenler

Düş kurarak istasyon istasyon

Bileklerinde plastik takılar

Elbiseleri omuzdan kapüşonlu

Korkuyla süründüğü türlü boyaların

Emanet renkli kitap kapaklarından

Büyüyen göz çekirdekleridir camlarına yapışan

Beyaz bir sis yürür karadan esen

Karışık duyguları tütsüyerek

Ve hep insanlar durdukça öfkeli

Kapanır kolları, trenin gövdesinde gölgeli çadırlara

Tek kanatlı, yalnız yolunmuş

            Uçurur yığınlarını

                        Gökkuşağı gömlekliler

Islıkları daha gürültülüdür istasyonların

Telaşlı:

Kimsesizliğine el sallayarak balon şişirenler

Belki de sadece yalnızlığa uğurlananlardır

Haydarpaşa'ya uzayan ayakların

Dümen kuyruklarına katışıp

            Kime el salladığını sadece kendinin bildiği…

Halime Erva KILIÇ

14 Aralık 2010

Salı