Kar

Bulutlar patladı dağıldı yeryüzüne

Pamuk şekerleri gibi yumuşacık…

Tutamadım eridi, eridi ellerimde

Bak ağaçlara! Bak evlerin çatısına!

Bulutlar patladı dağıldı yeryüzüne

Güneşle eriyen bir adam

                        Gözleri kömür

Korkuluğu olur mu kışların?

Akşamları bulutların üstünde

Dağılmasını beklediğim pembe şekerler…

Sabah her yer beyaz, bembeyaz

Kar beyazdı penceremin tablosu

Doldurulmuş güvercinler gibi

Arabalar, merdivenler, ağaçlar…

Sisle anlaşıp, diğer renkleri silmiş beyazlar

Ve ne şekerdi, tatsız, pamuklu

Birleşince keskin sivri

Avuçlarımda titreyen değil, avuçlarımı üşüten

En şafağıydı yeryüzünde dağılan bulutların

Yine beyaz tutmuş kaldırımlar

Pembeliği yanakların

Halime Erva KILIÇ

17 Aralık 2010

Cuma