Bir Goncadır ki Ruhum

Yüreğim sığmıyor kafesine

Panayır yeri gibi düşlerim

Bir vahşi at koşuyor dörtnala

Savruluyorum yelelerinde

Koşumlarını bırakmışım özgürlüğe

Gezmekteyim bahçe bahçe

Çiçeklerin soluğundayım

Bir goncadır ki ruhum

Her mevsimle kol kolayım

Bülbül ses veriyor güne

Rüzgâr ve ağaçlar dinliyor

Huzurlu bir sukut içinde

Hadi sevgilim bir yudum sevgi koy bardağıma

Ağzının kıvrımında kaybolayım

Geriye kalan tüm kelimeleri al yanına

Gizlisi saklısı kalmasın aşkın

Hiç durmasın sözlerin

Gece düşmesin gözlerine

Rüzgârı sen ol

Yüreğimin büyük uğultusunun

Fırtınada olsan dök içindekileri

Ve çırpınsın kalbim bakışlarında

Yüzüme vursun sevdanın gölgesi

Bir fincan kahvede

Kırk yıl sabahlayalım

Aşka dokunmanın ışığı çarpsın bizi

Usul usul bırakayım kendimi kollarına