Deli Miyim

Deli Miyim?
Deliyim
Doğru söze ne diyeyim?
Evet deliyim.

O benim
Kuru köprü başında,
Yeri geldi
Bir akçeye baş kestim.
Yolların terli tozunda ,
Ayağım nasırlı.
Yinede,
Bir pula sattım çarığımı.

Oy kurban,
Kara çavdar kokusunda
Bir tutmaç ekmeği bölemedim.
Sazımın deli bakışını
İçime sindiremedim.
O yerde;
Bir sofra, bir sini çevresinde
Kırışmış bakışların,
Pörsümüş eteğinde ağıtların ,
Yarenlik ettim seninle.

Oy kurban,
Sen koyup giderken halayı,
Bir renkli mendil nakışına,
Vuruldum kaldım o kışta.

Dertleri azık edip çıkınıma,
Yollara düştüm.
Dağları ardımdan sürüdüm.
Irmaklar,
Halay çektiler koşar adım .

Bense delice;
Elimde asa,
Çarık ayağımda
Ağıtlar söylüyordum gündüz gece.
Gamlı yaslı ağıtlar.
Bir alev ağışında
Yeri göğü yakan ağıtlar.
Ulurdu o gecelerde kurtlar
Issız geceye aşina baykuşlar
Öterdi de
Gece uğursuz
Ay uğrusuz
Dağ yiğitsiz olurdu
Böyle yerlerde.

Oy kurban,
Ben alışmamışım
Böyle ıssız yiğitliğe.
Gelir misin?
Beni koyup gittiğin
Son yarenlik yerimize.
Gel, son türkülerimizi söyleyelim.
Yedi kat vurgun yemiş,
Deli gönlü eğleyelim.
Oy kurban deliyim.
Doğru söze ne diyeyim.

uğru: düşman