Edebiyat ve Kültür Platformu
Küskün Bir Yazgı
Kelimeler,
Narin bir öfkeyle sana sarıldığım şehirdir Artemis…
Ki bir harflere sarıldım böyle delice
Bir de sana…
Tren istasyonlarının dibinde,
Özlemi gördüm,
Sevgiyle yanan gözlerinin içinde…
Hadi sen de sarıl gözbebeğime,
Talih kazmayla sığındığım duvarlarımı yıkarken...
Tek damla hezeyan, ruhumda kanayan,
Belki de bir kadeh heves…
Cesurum bu gece Artemis,
Sevişmelerim yangına gebe bir diyezlik es...
Belki de bir kadeh heves…
Cesurum bu gece Artemis,
Sevişmelerim yangına gebe bir diyezlik es...
Geride yarım yamalak sövgü,
Terk edilmiş yalnızlığımda, şımartılmış bir övgü
İzmaritin içine bıraktığım iz,
Ve imzaladığın birkaç kitap kalsın,
Mürekkebinde teninden giz…
Son defa sev beni Artemis,
Saf, duru ve temiz...
Terk edilmiş yalnızlığımda, şımartılmış bir övgü
İzmaritin içine bıraktığım iz,
Ve imzaladığın birkaç kitap kalsın,
Mürekkebinde teninden giz…
Son defa sev beni Artemis,
Saf, duru ve temiz...
Biliyorum kırılması yakındır kalemimin.
Ve idama hazırlandım,
Henüz yeni yetmeyken şiirlerim…
Kürtaja kalmasın düşlerimdeki dölü tutmayan masumiyet,
Yok edecek bu sızı, bu ehemmiyet...
Ve idama hazırlandım,
Henüz yeni yetmeyken şiirlerim…
Kürtaja kalmasın düşlerimdeki dölü tutmayan masumiyet,
Yok edecek bu sızı, bu ehemmiyet...
Artık soldu, kırmızı gülün yangını Artemis
Yırtıldı şiirler, koparken duygular dalından…
Kaya diplerindeki gümüşten tuzlar fırlıyor gözyaşlarına sığınmış,
Sustur onları, arkamdan kederlenmesin...
Yırtıldı şiirler, koparken duygular dalından…
Kaya diplerindeki gümüşten tuzlar fırlıyor gözyaşlarına sığınmış,
Sustur onları, arkamdan kederlenmesin...
Bu kaçıncı lanettir Tanrıların elinden,
Kaçıncı yüzyıldaydık dudaklarımda ki cesetler dirilirken…
Son kez olsun bu sevgi,
Alnımda kusursuz işlenmiş yalnızlık mührü,
Yırtılırken gecenin ömrü,
Hemen şimdi ver kalbini,
Sevmek için son defa al beni...
Kaçıncı yüzyıldaydık dudaklarımda ki cesetler dirilirken…
Son kez olsun bu sevgi,
Alnımda kusursuz işlenmiş yalnızlık mührü,
Yırtılırken gecenin ömrü,
Hemen şimdi ver kalbini,
Sevmek için son defa al beni...
Küskün yazgının yasısın gözlerimden kayan.
Ve bir boğumluk ayrılık taşır,
Kendi lisanıyla nabzım…
Nereye gitsem, kimleri geçsem,
Gölgeleri uzayan kestane ağaçlarının dibinden,
Dolgun dudaklarındaki haykırışla başbaşa kalır kelimelerim…
Ve şimdi yalnızlığa adanmış düşen her hecede gizlidir
Sevmelerim...
Ve bir boğumluk ayrılık taşır,
Kendi lisanıyla nabzım…
Nereye gitsem, kimleri geçsem,
Gölgeleri uzayan kestane ağaçlarının dibinden,
Dolgun dudaklarındaki haykırışla başbaşa kalır kelimelerim…
Ve şimdi yalnızlığa adanmış düşen her hecede gizlidir
Sevmelerim...
“ gizLi özNe “
NOT:
Tekerlekli sandalyeye muhtaç bir çocuk olur şehir
İçinde sen yoksan eğer.
Yolu sana çıkmıyorsa mısraları, şimdi bütün şiirler intihar eder.
Ve, kimselere söyleme.
Ben seni yazarım, okuyan şiir zanneder...
Küskün Bir Yazgı başlıklı yazı Gizli Özne tarafından
21.04.2011 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.