İnci Tanesi

Rüzgarı kınından çıkartır poyrazım

Kesilir saçları hayatın 

En fazla yaşam kadarım

Kainat boyudur fiyatım, dokunamazsın

Tren istasyonlarının en popüler makinistiyim

Acımam raylara…

Ezer geçerim kendi gölgemi

Bakmayın çenemin çok çalıştığına, dilsizin tekiyim

Acılar şelalesinin altında ıslanıyor cüssem

Kalbim feyz alırken görüntümden

Kollarım arkadan bağlı dans ederim pistlerde

Henüz beşikteyken gördüm yalnızlığı

Patenti bana aittir gürültünün içindeki sessizliğin…

Savaş meydanlarında kesilir kellem

Dinmez ıstırabım

Bedenimden ayrıdır ruhum

Şairlerin kaleminin ucuna çadır kurar gölgem...

Söner evlerin ışıkları

Annesizlikten çıldıran çocuklar gibi

Ağlar yazgıma şiirler

Baba ocağını terk eder gençler

Koşar peşime, arar izimi…

Yaklaşmayın

Organları fırlamış dışarıya düşlerimin

Benim sabahımda kan, gecemde ölü kuşlar nöbet tutar

Zehir zemberek tuzlar okşar yaramı

Acılar denizinde boğulmak ne ki

Yaşadığım her an ölü ummandır anlayabilene…

Bakmayın istiridyedeki inci tanesi gibi göründüğüme…

 NOT:

Dürüstlük kimin ismiydi

Ben en kötüyüm, adım bile yok

Çam ağaçlarını kökünden koparır

Erozyon getiririm kainata

Karanlıkta kalır aydınlıklar

Suçsa yaşamak

En suçlu benim...

// Sevgi Özlem Özcü //

" gizLi özNe "