Hipnotize Yalnızlık Serenatları

Hiç Havva’ya ait değildi

Âdem’in suretine dar gelen yalnızlık…

İçinde entarisine bulaşmış kırılgan bakışlar

Şifresi yüreğine yapışmış

Göç tesirli sevgi barındırır

Şairin kalemine gizlediği mürekkep lekesi…

Geride ansızın dökülen sözcüklerin baygınlığı…

Sen şaire vurulduğun her gecede

Kurşun damlar bakışlarından…

Kovanında hançerlenen hüzün akşamlarında

İştahlanır duygular…

Ekilen bir tutam sevgi, kadınlığın avucunda

Gönüllü sunarsın tenini

Salyalı dudaklarla, parçalamaya hazır suretlere…

Geride yalın ayak yaşanılan sevgi avuntuları…

Kurnaz masalların aymaz replikleri

Uzun bir yolun kararsız şeritlerine dağılırken…

Şair avucuna kıstırır gösterişli şiirlerini

Önce kendini inandırır sahte imgelerle…

Kuş tüyü mısraların yastık altı gösterisi sarar odayı

Okur yüreğindeki zifir tadındaki şehvetli harfleri

Kanarsın

Son kırıntıdaki kuru sözlerle yanar gözyaşın…

Geride akşamdan kalma hipnotize intihar serenatları…

Budala aldanışların ortasında

Ruhunda demlenir, inişli çıkışlı duygular…

Körelir gözlerin, dinlersin ihtişamlı besteyi

Gerdanından akar aşkın rimel artıkları

Çıldırır mısralar

Hazır kıtayken köleliğe…

Çıplak ayaklarınla cambazı olursun sevgisizliğin

Boynuna dolanan ipe asılır arsızlar

Ölüm oyununun son perdesinde…

Geride beceriksiz Azrail’in seyre dalışları

Şair

Kentin sokaklarını ezberlemiş

Karanlık odalarda okunurken efsun…

Defalarca çekilir pimi yüreğinin

Bir kere razı olur canlı bomba gibi

Esrarlı gözlere gebe kalmaya…

Şimdi cenaze törenlerinde patlayan havai fişek gösterileri

Âdem’den olma Havva’dan doğma nefsimizin meyvesi

Yalnızlığı kucaklar ay ışığında solmuş ayinlerle…

Geride asılmış bir ruh, sahipsiz aşk şarkıları…

 NOT:

Seni tanımak 

Kağıttan harflerle yapılmış uçakla kentler dolaşmaktı

Ağaca çıkan 

Fakat inmeye korkan bir çocuğum şimdi

Yalnızlık rıhtımına ilerlerken...

// Sevgi Özlem ÖZCÜ //

" gizLi özNe "