Bir Özlem Yangını

Ayakların bilir cennetin izlerini
Ki çamurlu yollara her değdiğinde 
Solgun bir ışığın helezonları olur
Peşin sıra sürüklerken gizlerini…

Alfabemdeki harflerim her kovulduğunda evinden
Sana sığınır…
Yersiz yurtsuz hecelerin ortasında
Bir “ Özlem “  yangını mısın?

Hüzün istila etti yüreğimi
N’ olur bırakma ellerimi
Kırk yıl taşısam Kâbe’ye seni
Emdiğim sütlerin ödeyemem değerini…

Takvim yaprakları 
Zamanın fünyesini dağıtırken
Biriktirdiğim süt dişlerim kaldı
Sakladığım adını her araladığımda…
Hiç söylememiştin oysa
Bütün ayazlar nasılda bana gebe
Neden 
Yollar hep seni gösteriyor anne!

Aynaya bakmıyorum
Gözlerine hele hiç bakamıyorum 
Sözlerin kıble gibi,
Yörüngem olur anne!