Aşk Bitti

Yer  sarsıldı

Sirenler  çığlığa büründü

Uludu köpekler

En kuytuya kaçtı topal karınca

Kulakları tırmaladı martılar

Bulutlar birbirine karıştı ardından

Toprak  yarıldı

Ne varsa derinine sindirdi

Çernobil hortladı

Karanlığı yeryüzüne gölge gibi giydirdi

Dağıldı  atomlar

Parça parça yığınları yok etti

Döküldü börtü böçek

Oluşan kalyonlardan

Su kabardı

Bütün kentlerin aştı üzerinden

Yer üstünde ne varsa süpürdü

Kağıt gemiler

Oyuncak arabalar

Maketten evler

Balçık yığınına döndü zenginlik

Ve açlığın ölüm nefesi

Sefaletten çamur dağları bıraktı ardından

Aşk bitti

Birisi birinin elini tutuyordu

Kol üstünde derin tırnak batmaları

Kan revan olmuş baştan aşağı

Direndi direndi..

Dayanamadı

Gözyaşıyla  karışık çığlık bastı ardından

Sele can gitti

Kalanda heyecan gitti

Ve aşk bitti.

adem efiloğlu / ahir-i kalem