112

Ünlemin uzunluğu kadar esnedi sirenler

Beyaz bir melek başucumda belirdi

Anne geliyorum tut ellerimi

Anestezi yaptırdım yokluğunda günlerime

Lokal uyuşukluk bıraktığın ellerime

Kalbim morfin tutmayan sancıya emanet

Kriz gelince sözcükler ağladı

Şiddetli yağmur yağdı saçlarıma

Bir tablet ayrılık demledim fincanımda

Kendime geldiğimde küsmüştüm hayata

Çığlık atıyorum enjekte olunca salgı

Sözlerime minik operasyon yapıyorum

Sevdama çift dikiş atarken

Sekresyona boğulanları atıyorum

Damar yolum açık sevdana düştü düşeli

Kanımın heparin değerleri çok yüksek

Hafif sarı yelek gördüm plazmaydı sanki

Tutmazsan nabzımı ölüm gelecek

Ringer diye kapı gıcırtısıydı kolumun içinde

Kanayan ruhumla birlikte süzüldüm avluya

Normalden hızlı atıyor kalbimde aşkın

Aritmiyim biliyorum sevgin tüter burnumda

Şimdi çarpıntı geldi bilesin

Burkulmuş bakış fırlattım aynaya

Tabip neylesin kalbi durmuş bedeni

Araftayım ne kadar hain gözüküyor dünya

   —Yüz on iki kere öldüm…

   —Yüz on iki kere öldüm…