Leyle İ Kadr Yahut Gecenin Aydınlığı

Çile nöbetleriyle büyüttük sevdamızı
Göklere yolcu ettik ateşin nidamızı

Hasret katarlarıyla her dem umut taşıdık
Zemherilerde yandık, yaz ortası üşüdük

Leyle-i Kadr'in kadri, dualarda saklıdır
Zamanı hor kullanmak mümine yasaklıdır

O gece aydınlattık ruhun karanlığını
Kalbimizde hissettik iman yârânlığını

Canlar kıyama durdu, huzura yelken açtı
Gönüller kanatlandı, ruh maveraya uçtu

Resulün yokluğunda hüzün düştü geceye
Mânâ yoğunluğunu yükledik üç heceye

Cezbeye kapılınca Muhammed'in aşkından
Salâvatlar yükseldi nurlu gönül köşkünden

Gecenin yarısında yere indi melekler
Yüce Yaradan'ıma arz edildi dilekler

Büründü sırra iman, müminin tacı oldu
Derbeder ve karanlık ruhun ilacı oldu

Huzursuzluğun yükü bükerken belimizi
Ses verdi sessizliğe, titretti telimizi

Seher vaktine kadar dünya nura gark oldu
Hasret çeken gönüller, sevdalarını buldu

Açılınca göklerde engin rahmet kapısı
Bahşedildi mümine sekiz cennet tapusu

Rabbine sunulunca bu gecede ameller
Gözyaşı döktü gözler, semaya kalktı eller

Hakikatin yoluna revan oldu azanlar
Paslı ruhlarımızı cilaladı ezanlar

Bu vakti ihya eden kalmaz elem içinde
Mağrur ve mamur gezer cümle âlem içinde

M. NİHAT MALKOÇ

(05 Ekim 2007 Cuma/Trabzon)