Sükuta Ersin Başım

Öyle bir derde müptela oldum ki, ey canlar!

Halimi yalnız nar-ı aşka düşenler anlar.

Gurbetin lisanıyla  "Ah" çekmektedir sular.

Akmaz aslında mecrasındaki ırmak,  inler

Fani dünyada kalsın heveslerin cümlesi,

Kabrin nurdan tahtında bir gün sona ersinler.

Kalbime kadim bir keder sermiş postunu,

Gözlerine mil çekilen ruhum ufku dinler

Taştan ağır başım toprakta sükûn bulacak

Hakk'ın bir garibi ölmüş diyecek duyanlar