Kırık Dökük Bulutlar

ve gerçeklerine anlatamadığım düşlerim

bundan belki

en çok sahteleriyle mutlu olma bilgeliğim. 

Ah bilsen acılarımı

yürek basar mıymış mayına

kopar mıymış eli kolu demesen.

Sokaklar şarkılar bile unutuluyorken

bana bunu söyletmesen sen.

Öyle sessiz ki bu gece

davul zurna sesleri geliyor çok uzaklardan

gri sonbaharlara renk veren o çiçek artık yok diyor

içimde yanık bir ses

yok artık başımın üstünde dolanıp duran o tokmak.

Aman be

hadi boş ver sevgili.

Issız sokaklarca anlatmışlıklarımla unut gitsin beni.

Sonuçta bir virgülün ucundaydı işte yaşamım

giderken bile nokta koymayı başaramadığın.

Saçlarını okşarken

kirpiklerinden de öpmüş müydüm ben senin

bu viran bağ içinde açamamış gül gibi

koyup gitmeden önce beni?

"..ninen ölsün sarı gelin"