Eylülsün Sen

Üşüyen akşama kırılıyor gün

Birazdan geceye döner.

Uykusu gecikmiş,

Bir,

Çocuksun sen

Üşümeyen geceleri unut,

Unut,

Eylülsün sen…

Yağmurların üstümden geçsin

Bir okyanus kadar,dünyam.

Okyanus kadardı.

Gövdemin genişliği

Irmak, olduk

Gömüldük içimize…

Gül bahçelerine sarılarak

Özlerken seni,

Umut iklimlerime,dönüşüyor.

Yakamdan düşen gülün

Koparttığı çığlık,

Üşüyen akşama kırılıyor gün…

Sen hala,hala.

 İLK… Aşkın hatıralarısın

Son, sayfasında unutulan…

    Nebahat Erkan…