Senden Sonra

Senden sonra

Müptela yalnızlıklar edindim

Hüznün sırnaşık alışkanlığında

Hayalet gözlerine çarpıldım rüyalarımda

Akrebin zehriyle izini sürerken yokluğunun

Akımlar yolladım sana

Bulutlarla eziyorum bedenimi

Kapılırken fırtınana

Rüzgârdan alıyorum emanet sızıları

Kokunu taşırken bir polen…

Düşerim  peşine  uçuşan çiçeklerin

Öperim içime çekerek sen diye

Dudaklarımda sahipsiz kaldı nefesim

Sesinden çok uzaklarda

Sessizliğe bürünmüş sokakları adımlarken …

Avuçlarımdan  dökülüyor eskimiş takvim yaprakları

Günlerim boşlukta akarken

Yalnızlığımı suratıma  haykırıyor aynalar

Bakışlarıma  hapsetmişken seni

Senden sonra;

Mevsimini arayan begonya gibiyim 

Bir daha  hiç  gülmeyen....