Susma

Dumanı tüten kâğıtların içine sarılmış Şehirler görüyorum rüyalarımda

Üç, on beş vapurları kalkan

Eylülün on ikisi

Yitik bir aşkın ardından

Küçük bir limana yanaşıyorum

Tepedeki eski okulun bahçesine yürüyüp

Gömüyorum tüm anıları

Bahçedeki köpeğe aldırmadan

En tepedeki kiliseye bir mum yakıp

Dilekler dilemeliydim belki de

Kaderin tecellisine ses yükselterek

Yorulmuşluğumdan olsa gerek

Ulu olacak bir çamın altına oturuyorum

Sahil gözlerimin önünde

Ve deniz gözlerin

Tutuşup yanan gemiler görüyorum

Kaptanı ben

Batıyor ve ben bırakıp gidemezken

Derin bir nefes alıp

Gömülüyorum

Soğuk

….

Buralar çok soğuk anne

Yıldızlar yorgan

Ay ışığı mum

Karabasanlar basıyor gençliğimi

Kovalanan yıllar var elleri tütün

Yüreği nasır

Gülüşü taş

Bir söz

Bir nasihat

Susma, susma…