Haktan Gelen Aşıklar

Haktan gelen âşıklar Hakka yürür Sultanım

Sineleri bir acı hasret bürür Sultanım

Akarken coşkun sular kıvrım kıvrım ummana

Alınan her nefeste zaman erir Sultanım

Dünyaya meyledenler kanar onun süsüne

Hakka ram olan gözler neler görür Sultanım

Maksudunu bilmeyen, matlubunu ne bilsin

Pusulasız yolcular nere varır Sultanım

İnsanı kâmil olan anlar insan halini

Zalimlerin elinde güller kurur Sultanım

Kapına yüz sürenler gördü sendeki sırrı

Geç kalanlar başını taşa vurur Sultanım

Aşkı senden öğrendik, edep erkânı senden

Muhabbetin kalplerde her dem durur Sultanım

Yetim çocuklar gibi kaldık âlemde sensiz

Teselliye muhtacız kimler verir Sultanım

Âşıklar göçüp gider adı kalır geride

Aşkı tatmayan sine elbet çürür Sultanım

Sen erersin vuslata hicranın kalır bize

Aşıka vuslat devlet, neş'e, sürur Sultanım