Garipler Sessiz Ölür

Garipler sessiz ölür duyulmaz salâları

Yaşantıları gibi sessizdir vedaları

Herşey yarım kalırken bu sonsuz yolculukla

Ertelenir mahşere vuslatsız sevdaları

Figüranlıktır dünya sahnesinde rolleri

Jönler gibi kimseye racon kesmez dilleri

Alınları kırışık, yaşlı gözleri donuk

Hüznün resmini çizer nasırlaşmış elleri

Yetinirken dervişçe herşeyin en azıyla

Mutlu olurlar ancak eşi, oğlu, kızıyla

Bir de almaktır hedef ana, baba duası

Yetişmek gel denince Hızır Veli hızıyla

Bir helal lokma için verirler bu kavgayı

Sırtlamışlar bir ömür derdi, hüznü, cefayı

Dört mevsim hazan olur gelmez beklenen bahar

Gözleri açık gider terk ederken dünyayı

Garipler sessiz ölür duyulmaz salâları