Morakşamlar

Yıllar öncesinde…

Yiten bir aşkın

Susuzluğunda kururken…

Denizlerin şeffaf yüzünde

Yakamozlar göz kırparken

Yıllar sonra…

Nerden bilebilirdik ki

Nerden, alev alacağını

Şimdi sabır yok, yokluğuna

Özlemin her saniye gün batımı…

Sensizlik biriktiriyor

Akşamlar çoğaltırken yüzümde

Gecelerin kör duvarları sağırlaşıyor

Hiç bitmesin istiyorum temmuzlar

Islak kalsın özlemle

Öpüşen terli dudaklar

Sıkıca sarılsın benliğimiz

Büyüsün sevdamız…

Gün ışığı gibi ışık saçarken

Seni seviyorum derken…

Sen hep gizli mavim kalacaksın

Benim mor akşamlarımda

Haykıramasam da ismini kimselere

Nazarından sakındığımdandır

Şimdi zemheri soğuğunda

Ruhumun incinen sızısında

Çoğalan bir yangınsın büyüyen

Yüreğimin kanatlarında

Ağlayan bir martısın

Benim

Mor akşamlarımda…

Nebahat Erkan