Edebiyat ve Kültür Platformu
O Sevmediğin İnsanlar
Dokunsalar bin anlam yükü ağlardım
Eğer bilselerdi dokunacakları yeri
Ki bilemezlerdi…
Duydukça şen kahkahalarımın sesini
Hep, bu yüzdendir dibe vurmalarım
Açık denizlerde boğulmalarım
O sevmediğin insanlardan oluyorum
Hani, donuk gözlerle
Neden mutlusun? Dercesine
Buz kalıpları doldurup yüreğime
O insanlara karışıyorum...
Hep, dünyaya dar geldiğimdendir
Firara meyilli ruhumun göçebeliğinden
Ne soğuk üşütüyor şimdi beni
Ne ateşler yakıyor tenimi
Göğün ayazı hüznümle raks ederken
Buğulu gözlerim arıyor en ücra cehennemi...
Hep defter tutmazlığımdandır
Ezbere yaşamamdan
Şimdi evsiz bir sokak çocuğu gözlerim
Yanaklarımda kaldırım izi
Gözyaşlarını silemez mendilleri
Heba edemez, umuttur her biri
Düşler hayalleri, hayaller düşleri
Kovalar durur...
Nereye? Diyenlere bir yanıtı yoktur
Hep çocukluğumdan gelir karanlığım
Belki bu yüzdendir hayata dargınlığım
Asi olmamak için yaşarken
Gülüyorum da
Gülerken acılara doluyorum
Sonra bir yerlerde
Olur olmaz bir yerlerde yağıyorum...
Hayata ne senin gözlerinle
Ne benimkilerle bakıyorum
Donuk/ mat renklere karışıyorum da
O soğuk/sevmediğin insanlardan oluyorum
Hep, hep canıma kıyamadığımdandır
Asiliğimse pervasızlığımdandır...
Bakıp göremeyen
Yediğinden tat alamayan
Dokunup hissedemeyen
Ben
Ölümle eşitlenen
O sevimsiz insanlara karışıyorum
Hüzünle uğurlarken kendimi
Ardıma bile bakmıyorum...
Eğer bilselerdi dokunacakları yeri
Ki bilemezlerdi…
Duydukça şen kahkahalarımın sesini
Hep, bu yüzdendir dibe vurmalarım
Açık denizlerde boğulmalarım
O sevmediğin insanlardan oluyorum
Hani, donuk gözlerle
Neden mutlusun? Dercesine
Buz kalıpları doldurup yüreğime
O insanlara karışıyorum...
Hep, dünyaya dar geldiğimdendir
Firara meyilli ruhumun göçebeliğinden
Ne soğuk üşütüyor şimdi beni
Ne ateşler yakıyor tenimi
Göğün ayazı hüznümle raks ederken
Buğulu gözlerim arıyor en ücra cehennemi...
Hep defter tutmazlığımdandır
Ezbere yaşamamdan
Şimdi evsiz bir sokak çocuğu gözlerim
Yanaklarımda kaldırım izi
Gözyaşlarını silemez mendilleri
Heba edemez, umuttur her biri
Düşler hayalleri, hayaller düşleri
Kovalar durur...
Nereye? Diyenlere bir yanıtı yoktur
Hep çocukluğumdan gelir karanlığım
Belki bu yüzdendir hayata dargınlığım
Asi olmamak için yaşarken
Gülüyorum da
Gülerken acılara doluyorum
Sonra bir yerlerde
Olur olmaz bir yerlerde yağıyorum...
Hayata ne senin gözlerinle
Ne benimkilerle bakıyorum
Donuk/ mat renklere karışıyorum da
O soğuk/sevmediğin insanlardan oluyorum
Hep, hep canıma kıyamadığımdandır
Asiliğimse pervasızlığımdandır...
Bakıp göremeyen
Yediğinden tat alamayan
Dokunup hissedemeyen
Ben
Ölümle eşitlenen
O sevimsiz insanlara karışıyorum
Hüzünle uğurlarken kendimi
Ardıma bile bakmıyorum...
O Sevmediğin İnsanlar başlıklı yazı Sebahat tarafından
22.11.2011 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 15
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.