Kim Bilir…

Vakit vardı

Kac sevda esıntisi sığal çekmişti

Bu bahtever ağaçların başına

Kaç sevgi nağmesi kopmuştu dallarından

Kaç sevişen aşık kuştan hatiraydı

Çiçeklerin başında lelekler

Kaç beslenen yavru kuşun beşiyi 

Saklanmıştı yeşillerinde

Kac misafire sofra acmıştı allarından

Şimdi 

  Kalabalıklar kayıp-kayıp sovrulmuştu

Minberinde hutbesine oturmuştu

 Üzerine durmadan döyeçleyen damlalar

Yeşertecekti kurumuş dalları

Artık

Geriyeydi vuslatların yolu

Baş-başa çatılacaktı eskı hatiralar

Kasım takvimlerinden esen

Soğuk rüzgarların nefesiyle tutuşacaktı

Alev-alev eriyecekti kurumuş dallar

Daha bir kavuşma yaşanacaktı

Küller toprağa sovrulunca

Daha

Ileride aralık girecekti araya

Butün mevsimlerin hatiraları yikanacak,

Ayrılık ak kefen çekecekti

Anıların üzerine

Kim bilir

Birdahakı ilk baharda

Toprak  kac sevdalar yeşertecekti

Kim bilir birdahakı son baharda

Kac türkü çalınacaktı ayrılıklara

Kim bilir…