Kapatıyorum

Yürüyorum

Sokak karanlık...

 Gönülsüz-gönülsüz ayaklarım

Altına süzülen işik peşimde benim

Bense iki üç adım ileride hizla

Yürüyen gölgemin..

 

Yürüyorum

Kulaklarım içimden aheste-aheste geçen

Yolcunun ayak seslerine takılmış

Işık kaybolunca kaybolan gölgemden

Koparak yıldızlara bend olmuş

Gözlerim kandırmadadır gökleri

Şimdi bu zülmette bir karışı bile

Aydınlatmak gücünde olmayan

Yıldızlarsa yeri 

 

Yürüyorum

Mekanla anlaşmayan zaman 

Elinde 

cilt cilt kitaplarıyla karşımdayken

Her iççekimimle sayfalardan dökülen

Anılar süzüldükce kan damarlarıma

Tüketiyorum göz yaşlarımı

 

Yürüyorum

İşte son sayfa... 

Beyazlığıyla sokağı aydınlatan

 Ne gözlerimde bir damla,ne  elimde  kalem 

Bakıyorum 

Nem topraktan ayrılarak

Bu sayfayı yazacak ayaklarıma

Daha bir iççekimiyle

Son kitabı son sayfaya

Kapatıyorum.