Anımsama

ANIMSAMA

                                                  -Anam'a-

Karanlık denizi akşamlar / Ve ağzını vermiş biri

Karanlığa sonsuz / Yavruları yanında donsuz

Sağ ve solundalar / Onlar da ağlıyorlar

Anaları ağladığı için

O günler şimdi korkulu

Gerisini hatırlayamadığım ağıtlar arasında

Sagu kokulu / "Derdimi döksem de yeşil otlara"

Bilirim anam bilirim / Sararırlar solarlar

Dayanamaz ölürler / Bilirim

Anam o gece eşine ağlar / Eşi uzak mı uzak / Ay kadar

Çocuktum / Halkalı şeker verdiler

"Ye bunu. Babanın yüreği gibi / çatal böbreğinden çıktı." dediler

Ne bilirdim hastalığı ne? / Neden, niçin? / Babam nerede?

Böbrekten şeker çıkar mı? / Belki yemedim belki yedim

Sonra / Gördüm babamı da / Ağladım kolayca

Koşmuştuk ablam, küçükağam / Kekeş'in avgına

Canlıydık kelebek gibi koşmakta / Yakı yaprağı için

Koyacaktık da üstüne / Kavuşacakı, iyi olacaktı yara

Ve o süpürge / Cicili-bicili... / Yelpazeymiş

Kovalardım solgun yüze inen sinekleri

Ah şu kanadı kopası sinekler neymiş!

Derken o da eskidi

Ceviz yaprağına no'lmuş / Kırmışız birkaç filiz

Yelpaze olmuş / Şehirden gelmese de

Taze, kabarık somun / Aydede de öyle

O gece ay uzak / Ama yüzümde, gözümde, ellerimde

O gece / Yattığımız toprak dam / Ve sayru babam

Bu sağlıkta sayruluk / Korkuyorum ayrılıktan

Ötelerden köpek ulumaları / Uzakta ay kadar

Ama beynimi yiyorlar / Kulağımdalar / Ve ben, titriyorum

Kesin uğursuz sesinizi /"Baykuş köpekler!" diyorum içimden

Bilirim babam bilirim / Zor günler geçirdin

Bunu da evel Allah

- yitirmedim umudumu- geçirirsin

Ama çıkmaz içimden sinsi şeytan / Seninle birlikte biz de