Cevapsız Arama

Belleğimdeki telesekreter günlerdir suskun

Cevapsız bakışlarını düşürmüş önüne

Öylece yürüyor kaybettiği çığlıkların izinde

Sinyal gönderiyorum

Kavga ediyorum içimdeki operatörle

Duymuyor sesimi

Aradığım sen'e kaç batarya açlığı sonrası ulaşacağım

Bilmiyorum...

Telefon yanına yaklaştırmıyor beni

Kalbine girmemi kabul etmediğinden beri

Ellerim ezberlediğim tuşlarını okşuyor sabahları

Say ki gecenin kulakları sağır 

Dönüyor incinmiş çığlıklarıma sırtını

Biliyorum

Her arayışımda siliyorsun tüm kaydını

Hafızanda yıpranmış bir iç anahtar

Böylesine beklerken aralayacaksın diye kapını

Kulakların çınlıyor susturuyorsun

Yıkılıyor içimdeki biçare kentin baz istasyonları

Tekrar arıyorum kaybettiğim ümidi

Her arayışımda yitirdiğim ne varsa

En müsait rüyalarında 

Haklı ayrılığımızın uzun saçlarını tarıyor

Perçemleri yüreğine saçaklanan sırılsıklam gecenin

Meşgulken gözlerinden gitmesiyle

Kapsama alanı dışındasın nicedir

Şehrin şebekelerinden sızıyor tenine mahkûm ellerim

Yanıtsız kalan her tutkumda  

Pili biten ümidime enerji olur umuduyla

Bir esemeslik kapı aralığında bekliyorum

Hangi tarife bu aşka uygun

Bilmiyorum...

Gördün mü

Arandıkça arınmıyor acılarım

Haklıydın özür dilerim affet diyebilmek için sana

Hazır olda bekliyorum duymuyorsun sesimi...

Tekrar yaşama tuşunu devreye getirip

Aralıyorum pişmanlığımın perdelerini

Pencereden bakıyorum

Yağmurun gözyaşlarına aldanıp yollarına akıyorum

Dışarıda serin bir intihar akşamı

Hoparlör devrede

Bir gün olurda hatırlarsın diye telefonunu açmayı

Günahlarım mesaide inadına sevabımı bırakıyorum omzuna

Hazır ol birtanem

Yanarken dinleteceğim cehennem çığlıklarımı

Okursun haberimi aldığında

Tırnaklarımla kazıdığım mezar taşımı

Madem kalbinde yer edinemedim

Bari rehberinde kalayım sessizce...

    NOT:

 Suskunlukla aram ne kadar iyiyse

Çığlıklarla aram o kadar kötü oldu

Her kelime uçurumdan yuvarlanıyor

Son bir özür için telesekreterinde konaklarken dudaklarım...

// Sevgi Özlem ÖZCÜ //

     gizLi özNe